Het is nog geen anderhalf jaar geleden dat korfballer Yvar de Weerd uit Zuidwolde een keer meetraint met het vijfde elftal van volleybalclub Olhaco uit Hoogeveen. Toch maakt hij deze zomer al de overstap naar de landelijke top. De 22-jarige De Weerd gaat namelijk spelen voor Lycurgus uit Groningen, verliezend finalist van de Eredivisie.
“Ik wist wel dat ik lang was en hoog kon springen door korfbal. Maar of ik talent had? Dat wist ik niet. Ik denk wel dat ik het spelletje snel oppakte”, zo blikt De Weerd terug op zijn eerste trainingen bij Heren 5 van Olhaco. Na een periode bij Heren 5 sloot hij al snel aan bij de selectie van Olhaco. Zijn eerste officiële wedstrijden speelde hij direct in Heren 1. “Toen merkte ik pas echt het niveauverschil. Alles gaat sneller en harder. Ineens speel je zes tegen zes en moet je aan heel veel dingen tegelijk denken.”
Vooral op tactisch gebied moest hij grote stappen zetten. “Blokkeren vind ik nog steeds lastig. Je ziet de bal één kant op gaan en ondertussen moet je precies weten welke stappen je moet zetten om goed aan te sluiten. Dat gaat bij spelers die al jaren volleyballen veel natuurlijker.”
Van Heren 5 naar Eredivisie
Zijn talent bleef echter niet onopgemerkt. Tijdens een training van Olhaco werd De Weerd bekeken door oud-international Wytze Kooistra, jarenlang speler van Lycurgus en het Nederlands team. “Hij heeft mijn naam eigenlijk bij Lycurgus neergelegd. Hij zei dat er misschien een jong talent rondliep dat eens mee kon trainen.”
Sinds begin dit jaar traint De Weerd twee keer per week mee bij Lycurgus, totdat eind vorig seizoen het verlossende gesprek met trainer Sam Gortzak kwam. “Dat was echt een raar gevoel. Zoiets is eigenlijk niet te beseffen. Natuurlijk hoop je ergens dat ze iets in je zien, maar je volleybalt pas net een jaar. Dat ze je dan echt een contract aanbieden is heel bijzonder.”
Verhuizen
Voor zijn nieuwe avontuur verhuist De Weerd later deze zomer van Zuidwolde naar Groningen. Daar combineert hij het volleybal met zijn studie Psychomotorische Therapie in Zwolle. “Dat wordt wel een uitdaging. We trainen straks zes keer per week en daarnaast hebben we ook nog twee krachttrainingen. Tussendoor moet ik ook nog colleges volgen in Zwolle. Ik ga gewoon kijken wat mogelijk is.”
Toekomst
“Waar mijn plafond ligt? Dat weet ik echt niet. Mijn trainer heeft er veel vertrouwen in en dat geeft mij ook vertrouwen. Ik wil vooral het maximale uit mezelf halen. Lycurgus is alweer een grote stap in mijn nog jonge volleybalcarrière.” Van buitenlandse avonturen droomt hij voorlopig nog niet. “Eerst wil ik mijn opleiding afmaken. Daarna zien we wel waar het volleybal mij brengt.”
Spijt van zijn keuze om het korfbal achter zich te laten heeft hij geen moment gehad. “Ik mis de vrienden die ik daar heb wel. Die zie ik nu minder vaak. Maar verder heb ik absoluut geen spijt. Ik denk dat ik heel blij mag zijn met de keuze die ik heb gemaakt.”