‘Ze hadden beter mijn benen kunnen amputeren dan mijn kinderen weghalen’

“Je bent een stuk van jezelf kwijt”, zegt Gerda Deceunink uit Pesse. Zeven jaar lang voeren zij en haar man Jurgen een strijd om hun twee dochters Zoé (8) en Nora (7) terug te krijgen. Het koppel is getroffen door de toeslagenaffaire. Als gevolg ervan zijn hun dochters uit huis geplaatst.

Het begon toen de toeslag die Gerda ontving plots werd stopgezet. Ze kreeg een brief waarin stond dat ze te veel uren had opgegeven voor de opvang van haar zoon uit een eerdere relatie. “Ik moest opeens een belachelijk bedrag terugbetalen dat ik niet eens verdiende met mijn baan”, vertelt ze. “We hadden toen zoveel problemen dat ons werd geadviseerd om de kinderen tijdelijk uit huis te laten plaatsen. Nu zijn we zeven jaar verder en hebben we de kinderen nog steeds niet terug.”

Tijdelijke opvang

De tijdelijke opvang zou in eerste instantie zes weken duren. “Tot op de dag van vandaag kan ik nog horen hoe de meiden zaten te schreeuwen in de auto”, vervolgt ze. De kinderen werden bij een pleeggezin opgevangen. Het koppel hoopte dat Zoé en Nora zo snel mogelijk weer thuis konden wonen. Maar dat lukte niet.

Op een gegeven moment verbleven de kinderen al langer dan een jaar bij het pleeggezin. De rechtbank besloot toen dat het beter voor ze was om daar te blijven wonen. “Het is gewoon heel moeilijk”, vult Jurgen aan. “We weten dat ze het goed hebben bij het pleeggezin. Dat geeft veel rust. Maar toch wil je ze thuis hebben. Vooral omdat we nu weten dat we jarenlang op een onterechte manier zijn behandeld.”

Gerda: “Ze hadden beter mijn benen kunnen amputeren dan mijn kinderen weghalen. We hebben bewust niet veel dingen in huis staan van de kinderen. Dan word je er dagelijks mee geconfronteerd. Het zit heel diep in ons hart.”

Beperkte omgangsregeling

Inmiddels mogen Gerda en Jurgen hun kinderen weer zo’n 24 uur per jaar zien. Papa en mama worden ze niet meer genoemd. “Dat is pijnlijk. Dat komt omdat we ze maar heel af en toe mogen zien.” legt Jurgen uit. “Met de pleegouders kunnen we goed door een deur. We hebben samen een school uitgekozen en gingen naar feestjes of een barbecue toe. Voor hun is de situatie net zo erg als voor ons. Zij zijn net zo goed slachtoffer.”

Gerda en Jurgen hebben inmiddels alles geprobeerd om de kinderen terug te krijgen. “Maar dan ook alles”, zucht Gerda. “We hebben alle instanties gebeld, rechtszaken gevoerd, noem het maar op. Ik heb zelfs het jeugdwetboek overgeschreven om het in mijn hoofd te krijgen. Maar iedereen hanteert weer andere regels. Het zit allemaal vast in een groot spinnenweb.”

De advocaat van het koppel vertelt aan Dagblad van het Noorden dat het stel door jeugdzorg negatief wordt neergezet. Fouten in de rapportages zouden de ouders blijven achtervolgen. Volgens de advocaat mogen kinderen niet uit een gezin worden geplaatst vanwege armoede.

Reactie Mark Rutte

Inmiddels heeft demissionair premier Mark Rutte ook gereageerd op de berichten dat honderden de kinderen uit huis zijn gezet vanwege de toeslagenaffaire. “Het kabinet gaat heel precies uitzoeken hoe het zit”, belooft Rutte. “Het hele dossier van de kindertoeslagenaffaire is verschrikkelijk. Daar is geen discussie over. Het raakt heel veel mensen persoonlijk, het raakt heel Nederland.”

Tussen 2015 en 2020 werden volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek 1115 kinderen van slachtoffers van de toeslagenaffaire ondergebracht bij een pleeggezin of een instelling. Demissionair minister Sander Dekker (Rechtsbescherming) sluit niet uit dat er meer kinderen binnen de groep vallen. “Aangezien nog niet alle ouders die zich gemeld hebben een eerste toets hebben gehad, kan het aantal kinderen hoger liggen. Daarnaast melden zich nog steeds ouders aan als gedupeerde.”

Vastberaden

Gerda en Jurgen zitten desondanks niet bij de pakken neer. Volgende maand volgt een nieuwe rechtszaak. “Het blijft spannend”, vertelt Gerda. “We zijn hier al jaren mee bezig. Onze advocaten helpen ons goed, dus we denken dat een goede zaak hebben.”

“We geven niet op”, besluit Jurgen. “Desnoods gaan we in hoger beroep. Als dat niet lukt zoeken we het nog hogerop. Stoppen is geen optie.”